Τρίτη, 30 Μαρτίου 2010

οι ανέμοι


...από τότε που με λευτέρωσες

μεσα στην πόλη ζω,

πίσω από φύλλα που τρέχουν κρύβομαι,

πάνω σε τέντες που αλαλλάζουν ακροβατώ,

μέσα σε μυστικά πηγάδια μένω

που ο νους σου ούτε που τα βάζει...
-----
(δεν μου πρέπει)

-----

τις βραδιές με φεγγάρι όμως αγριεύομαι,

το ένστικτο της Ερήμου ξανά με καλεί

να επιστρέψω!

πρέπει να επιστρέψω!

δεν τους πρέπει των ανέμων η πόλη

οι τεθλασμένες γραμμές

και οι αιχμηρές γωνίες,

φτιαγμένοι για μεγάλες εκτάσεις αυτοί,

στο λίγο πνίγονται και ανταριάζουν...

-----
(δεν σου πρέπει)
-----

κι όταν φυσούν...

να δέεσαι!

-----
απαιτείται!

1 σχόλιο:

σταγόνα είπε...

Λυκάκια μου περασα να σου ευχηθώ
Καλή Ανάσταση, στις ελπίδες και στα όνειρά σου..
Σε γλυκοφιλω!!!